Душа чалавека
Там мары свае гнёзды ўюць,
Даўно мінулыя здарэнні
Нібы малюнкі паўстаюць.
Жыццё квітнее там штодзённа,
Пачуцці, думкі зіхацяць.
Но не бывае там спакойна,
Няма калі адпачываць.
Там цэлы свет, нязведаны і новы,
Апісаць які не здольны словы.
Фантазіі і летуценні,
Надзеі будучых здарэнняў
Там пачатак свій бяруць,
Там паміраюць і жывуць.
Душа чалавека – восьмы цуд свету,
Непаўторная, свабодная планета.
Цудоўна яна, чым бы ні была –
Брыдкай дрыгвой, ці крыніцай святла.
2009
Свидетельство о публикации №211070200985