Асеннім лісцем ападае маладосць,
Упрыгожаная золатам успамінаў.
Усё бліжэй апошняя хвіліна.
І нуда на сэрцы часты госць.
У валасы ўпляліся хмары,
І засталіся ў мінулым мары.
Падзякамі мінулых дасягненняў
Адзначацца апошнія гады.
За чорствасць просім прабачэння
У тых, хто ўжо не малады!
Даражэнькія нашы старыя,
Вы мінулага сведкі жывыя,
Чалавечныя, нібы святыя,
Нават рукі ў вас залатыя.
Даражэнькія нашы старыя,
У душы вы ўсе маладыя,
Ветэраны, настаўнікі, дзядулі, бабулі,
Вы – сувязь будучыні з мінулым!
Без вашага вопыту, вашых парад,
Застаўся б у нас першабытны лад!
Сёння ў дзень павагі да старых,
Так многа хочацца сказаць слоў цёплых і жывых.
Но не хапае ні літар, ні слоў,
Каб выказаць павагу да вас і любоў.
2009
Даражэньк я нашы старыя
© Copyright: Диана Котик, 2011
Свидетельство о публикации №211070200993
Свидетельство о публикации №211070200993
Рецензии