Сан г1ийла ойла
Малхан юьхь-сибат хьосту.
Таь1на-сира асанаш
Суна ц1аерза некъ гойту.
Ма генахь бу сан Даймохк,
Жовх;аран т;адам санна лепаш.
Ма бода бу сан доца дахар,
Ца лепа цуьнан г1ийла з1анарш.
Соьлжан хиш дистина доьлхуш,
Сан кийрара алу а лета.
Г1амарах б1аьвнаш йоьттина,
Хьурсилдиг хилла со лела.
Хьоьга мохь тоха сан са дац,
Хьоьх яла а сан йиш яц.
Седарчийн барташ гулдеш,
Сайн ц1аерза некъ Делера боьхуш.
Задумчивых туч череда
Ласкает сияющий лик,
И серых полос борозда
Мне путь открывает на миг.
О, как же далёк отчий край,
Как жемчуга чистый слепок.
В душе моей тёмный февраль,
Где свет её слаб и нелеп.
Как Сунжи разлив забурлит,
В груди разгорается жар.
Из замков песочных бежит
Скиталец — ветров дар.
Нет сил докричаться к тебе,
Но бросить тебя — не дано.
Я звёзды сбираю во тьме
И Бога молю об одном — домой.
The thoughtful clouds drift by,
Caressing sun’s bright face.
The dark-gray streaks of sky
Reveal my homeward trace.
So distant is my land,
A shining drop of pearl.
My fleeting days are dim,
Their fading rays unfurl.
When Sunzha’s waters rise,
A fire burns in my chest.
From towers built of sand,
I roam with no true rest.
No strength to call your name,
Yet leaving cannot be.
I gather kisses from the stars,
And pray God leads home me.
Свидетельство о публикации №211111700249