Школа ваенных аграномав

1975 год 6 ліпеня. Палігон Алма-Атинского ВОКУ, аналогу амерыканскага Вест-Пойнта.

Тое што там збіралася з абшараў трох савецкіх рэспубалік, аб'яднаных пад сцягамі Чырванасцяжнай Сярэднеазіяцкай Ваеннай Акругі, звалася абитура і адрознівалася ад вязняў Бухенвальда вольнай спартовай адзежай і тым, што трэба было здаваць уступныя іспыты па матэматыцы і яшчэ чаму то...

Але іспыты былі не галоўным....
Галоўнае было выжыць на жары без вады па 15 чалавек у адным лагерным намёце, разлічанай на васьмярых.

Прыбыла вялікая група таджыкаў.
На другі дзень амаль у поўным складзе пайшлі забіраць дакументы.
На пытанне чаму? Адказалі: нам у ваенкамаце сказалі, што на ваенных аграномаў вучыцца пасылаюць...

Урэшце паступілі чалавек пяць...
У нашай роце было двое, адзін па па-руску не ведаў ні словы, другі яму на першым курсе перакладаў. Скончыў адзін, той якому перакладалі...

Адзін з таджыкаў, якія паступілі годам пазней, у 1976, стаў Героем, моцна ў Афгане адрозніўся...