Ты, галоўнае, пачні. А я дапамагу.
Гутарка з Кім?
…Не ведаю, як прыступіць да рашэння задачы…
Інфармацыі шмат, неўпарадкавана-хаатычнай. І як на базе яе пабудаваць тое, што мне трэба?
"Ты, галоўнае, пачні, а я - дапамагу", - чую Ўнутраны Голас.
Пачынаю. Атрымалася нешта грувастка-непрывабнае.
"Вось так трэба", - чую Ўнутраны Голас, і перад унутраным зрокам паўстала карціна, як павінен выглядаць Пачатак Рашэння Задачы.
Узрадавалася. Хуценька ўсё перарабіла.
Як прадоўжыць? Ізноў нахамутала шмат лішняга і грувасткага…
"Вось так трэба было прадоўжыць…", - ізноў чую Ўнутраны Голас, і бачу новы малюнак.
Ізноў усё перарабляю, выдаляючы лішняе.
Так мы сумесна і працуем, я і Ўнутраны Голас. Я пакутую і мучуся, грувасцячы адну недарэчнасць на другую. Ён назірае, а потым кажа, як трэба было б зрабіць правільна…
І я выпраўляю...
Ты, галоунае, пачни. А я дапамагу...
© Copyright: Ляксандра Зпад Барысава, 2013
Свидетельство о публикации №213121201024
Свидетельство о публикации №213121201024
Рецензии
Всегда надо прислушиваться к своему внутреннему голосу.
Альжбэта Палачанка 12.12.2013 13:28 • Заявить о нарушении
Альжбэта Палачанка 12.12.2013 13:28 • Заявить о нарушении
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.
