Дауняе

Даўняе

 Калі мяне знаёмая сцяжынка
 Да роднай хаты павядзе праз лёс,
 Мне часам сустракаецца жанчына
 Маленькая...
 А вочы быццам бэз
 Блакітам сыпануць, як даўнім раннем,
 Мне сэрца, нешта раптам, страсяне:
 Прыпомніцца апошняе спатканне
 І шэпты пра яе і пра мяне.
 ...Сяргейку-сына па галоўцы гладзіць.
 І гасне сінь за колкаю тугой:
 Відаць шкадуе, што ягонай маці,
 Жанчыне давялося стаць другой...

 1980 год


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →