Пад бярозкай

Пад бярозкай

 У раннім дзяцінстве ўласную смерць я ўяўляла так:
 Асляпляльна сіняе неба, яркі зялёны луг, і пасярэдзіне бярозка. А пад бярозкай - я.
 І я там ляжу, пад бярозкай, і не бачу гэтай прыгажосці, не чую дзівосных пахаў, не чую спеваў птушак.

 Душна і тужліва.
 І тады я вырашыла цвёрда: Ні завошта не памру! Буду жыць вечна!


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →