ГЬАР
– Я адаш, гьатму ихь раккарихь хьайи гьар алдабтІ.
– Гьаз?
– Диди йиз унтІаз зиян гъапІну.
– Фици?
– ГьитІикІникІар апІурайиган, жаргъурайир гьаддихъ гъивунзу.
Адаш гъудужвну раккарихьна гъягъюру. Чав гъапиб апІурайикІан кІури байра шадну йикІури адашдихъ хъчІарккуру.
– Жан йиз гьар... – адашди гьариз тІюмер апІуз хъюгъю. – Увуз, йиз уччву гьар, Аьлди гъивнийин?! Жан! Жан!
– Я адаш, уву фйир апІурава? – кІуру гъавриъ адрахърайи бали.
– Хъа, я жан бай, уву узуз фйир кІурава?
ГЬАР
© Copyright: Рашид Азизов, 2016
Свидетельство о публикации №216101001492
Свидетельство о публикации №216101001492
Рецензии