Анёлы падаравал мне каханне

   Анёлы падаравалі мне каханне...
   Гэтыя словы хочацца крычаць, спяваць, казаць ціхенькім шэптам. Яны выліваюцца, нібыта моцныя струменьчыкі вады.
   Анёлы падаравалі мне каханне...
   Што ты, чалавек, увогуле ведаеш пра сябе? Чаму так лёгка згаджаешся з іншымі поглядамі, якія выказвае нехта той, хто чамусьці лічыць, што ён мае рацыю?
   Анёлы падаравалі мне каханнне...
   Кажуць, што каханне нараджаецца дзесьці ў нябёсах. І не кожны на гэтай грэшнай зямлі ўмее кахаць.
   Анёлы падаравалі мне каханне...
   Мабыць, нехта там, уверсе, вырашыў даць мне магчымасць пакахаць. Ён вырашыў паглядзець, ці змагу я захаваць сваё каханне
   Анёлы падаравалі мне каханне...
   Ці можа быць каханне грахом? Сапраўды, ці можна казаць, што маё каханне грэшнае?
   Анёлы падаравалі мне каханне...
   Яно кволае, як тая кветачка, што змагаецца з каменнем, але падымаецца ўверх.
   Анёлы падаравалі мне каханне...
   Я трымаю яго на сваіх далонях, нібыта самую вялікую каштоўнасць...
   Анёлы падаравалі мне каханне...


  Иллюстрация из Интернета