Журба

Журба
У паветры нібы тальк,
Змывае нешта дождж,
Працяг жыцця працяглы знак-
Сьцябло ўздымае хвошч.
І дзесьці ўскрыкне мклівы птах,
І рэхам гулкім крок,
Раптоўна нераптоўны шлях,
Журбы маўклівы зрок.
Мяне той дзень заспеў з зарой,
Стаючы на ўсход,
Хрыста- на крыжы і крывей,
На крыжы і крывей…
Журба
У паветры нібы тальк,
Вось колькі звычных жмень?
Страсная пятніца з бадзяг
Усе тлее кожны дзень…….30.04.2021.


Рецензии
Зноў не магу не ўтрымацца, каб не напісаць водгук, хаця да паэзіі часцяком абыякавы (хоць і сам ствараю яе). Верш вельмі ўразіў і зачапіў, некалькі разоў запар з задавальненнем прачытаў яго. Дзякуй за цудоўную мову!

Александр Чепа   15.08.2024 20:59     Заявить о нарушении
Аляксандр, дзякуй вялікі! Вельмі, вельмі прыемна Вас чытаць!

Савицкая Пищурина Татьяна   26.08.2024 17:33   Заявить о нарушении
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →