Мыдах сагъыш

Къолу толула кёлю толугъа тик болгъан заман,
Джан солуу этиб, тайгъанны теплеб барады тамам,
Онглу болгъанды намыссыз, бетсиз, хурметсиз адам,
Халкъ чарпыгъынды, тасды ийнаныу, ышаныу, чыдам.

Адамлыкъ деген эшик артына тыгъылды, чыкъмаз,
Ара джашауну ара тиреую джыгъылды, къобмаз,
Халкъны адеби, адети, шамы джокъ болду, къайтмаз,
Арсар джюрек да къантамар болуб джукъланды, джанмаз.

Бюгюн азгъынды къалам устасы, билимчи, алим,
Борбай салгъанды къабхын казандан тигимчи, залим,
Керпесленнгенди гудучу, джыртхыч, амантил, къакъгъыч,
Чыгъары ючюн, керек адамгъа, бой салгъан антсыз.

"Салам бергенни къолунда улху излеучю" къауум,
Эскермеучюле халкъны онгсузун, ёлгенин, сауун,
Сыйламаучула джуртну ёзенин, гарасын, тауун,
Сиз эштириксиз келир заманны ачымсыз дауун.

Моздок/РФ


Рецензии