Стихи о стойкости в житейских испытаниях и о вере в себя. Давно не писала на белорусском языке.
Прыляцелi буслы да пустога гнязда
азiралi, сваё, аднау;лялi - жытло
ды зладзейскi вiхор ноччу дрэва зламау;
а у; гняздзейку буслоу; два яечка было.
Сумавалi яны: - у скрусе ночы i днi,
а на вулiцы твань i лiе як з вядра...
i той ноччу Пярун дрэва тое спалiу;
толькi попел адзiн ад буслова дабра.
Цiха ранак устае над бусловай бядой
сонца грэе дваiх, абяцае спакой...
збудавалi гняздо па-над цiхай вадой
на высокий сасне над павольнай ракой.
Зноу;ку шчасце жыве у; бусловым гняздзе
i турботай сваёй яны бавяць свой час...
трэба верыць у сябе, калi гора iдзе
i нiякае зло не адолее нас!
***
© Copyright: Екатерина Гивойна-Лецко, 2022
Свидетельство о публикации №222061900269
Свидетельство о публикации №222061900269
Рецензии