Зноу;ку пахне чабор
і духмяна нау;кол
спачывае прастор
пад абрусамі дол.
Заціхае - угары
птушкі дзесьці ляцяць
неба зноу;ку гарыць
ды лісточкі трымцяць.
Ды клякочуць буслы:
на старое гняздо
бацька бусел ляціць
аглядае жытло.
Шмат падзей навако;л:
хтосьці слёзы ліе
у вядры - малако
і сардэчка пяе...
Цудау; шмат і прыгод
час як рэчка бяжыць...
і нау;кол - карагод
і у; душы, толькі: "жыць!"
***
© Copyright: Екатерина Гивойна-Лецко, 2022
Свидетельство о публикации №222091000749
Свидетельство о публикации №222091000749
Рецензии