Затрымайся, Сонейка,
У нашым цёмным лесе!
Каб ад шчасця птушачкі
Заспявалі песні.
Сонейка гарачае,
Загадай праменьчыкам
Падарыць усмешачкі
На палянцы кветачкам.
Ветрык разагрэецца,
І к рацэ направіцца.
Астудзіць ён спіначку
Ў вадзе збіраецца.
Нават рыбкам Сонейка
Вельмі падабаецца.
Яны хутка плаваюць,
У рацэ куляюцца.
Мышка з норкі вызірне,
Жмурыцца, смяецца.
Ёй таксама хочацца
Ў цяпле сагрэцца.
Адляцяць праменьчыкі,
І сальюцца з Сонцам.
А Зямля збянтэжыцца,
Кліча ўслых бясконца:
- Сонца прамяністае,
Не хавайся, мілае,
За аблокі шэрыя,
Ты ж цяпло дарыла нам.
Усе травінкі, кветачкі
Хутка захварэюць.
Знікшыя праменьчыкі
Іх не адагрэюць.
Падары нам цёплае
Светлае вясновае
Адчуванне радасці,
Каб усім быць здаровымі.
31.03.23
Вясновае цяпло. верш для дзяцей
© Copyright: Татьяна Домаренок, 2023
Свидетельство о публикации №223033101478
Свидетельство о публикации №223033101478
Рецензии
