Маркотна, самотна у; болю і скрусе
І цмок адкрывае вялікую пашчу:
Пытаюць: адкуль ты? Кажу - з Беларусі
Махаюць рукой і у;здыхаюць: прапашчы...
Моёй, сінявокай, дзе волаты людзі
Дзе лью;цца у; сэрца прыгожыя спевы...
Зноу; нехта, нябачны, ступае на грудзі...
І душыць яе, каб памерла, напэу;на...
Акутаны жахам лясы і палеткі
Варочае жудасць ізноу; дамавіны...
Ах, мілыя людзі - уздыхаюць палеткі...
Зноу; прашчуры чуюць дурныя навіны...
І стогне душа, моцна грукае у; косці
І востраць мячы, ды садзяцца на коней
У сэрцы агонь і маланкаю злосьці
Ляціць над землёй, векавечнай, пагоня!
***
© Copyright: Екатерина Гивойна-Лецко, 2023
Свидетельство о публикации №223082400681
Свидетельство о публикации №223082400681
Рецензии