Варона

Варона

Выйшаў на прыпынку нейдзе у Шабанах. Калючы вецер кінуў у твар сумесь пяску і солі.  Рэзанула вочы.  Па тратуары сунецца нейкі боўдзіла роварам.  На вяроўчыне , ззаду, цягнецца нежывая варона, прывязаная за лапу.   
- Стой, стой, падла! - я пераняў жудасную  працэсію, -  Адвязвай!
Хлапец кінуў вяроўчыну і імгненна з'ехаў.

Засунуў варону за пазуху.  Чую як малоточкам забілася другое сэрца  под маім бокам.

Пайшоў снег, стаю на прыпынку.  Навошта мне тая варона?

Красавік 2025


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →