Сен аман бар деб сытылма

 (анамы дерслеринден)

 

Сен, «аман бар», деб сытылма,
Тар тюшюнюуге тутулма,
Хар бар болгъан зат - керекди,
Ол, Кёк - Уллудан адетди.

 
Аман - харамды, антсызды,
Зорлукъ - ачымсыз, шартсызды,
Алай, игилик - хорлаучу,
Аманны, зорну зорлаучу.


Кюн къарангыдан чыгъады,
Кёзбайлангыны къырады,
Зулмуну Тюзлюк къаушатыр,
Алай бла Джерни джашнатыр.


Аман бла Иги – ёлмезлик,
Бу алам шарты - кетмезлик,
Ала джаудула, шохланмаз,
Бири бири бла джокъланмаз.


Алай аланы сермеши,
Хар кюнде баргъан демлеши,
Ёзлерин бизге танытыр,
Сайлар онг бериб сагъайтыр.

 
Алай бла адам, айыгъыр,
Къалай атларын айырыр,
Не Аман таба айланыр,
Не да Игиге байланыр.

 
Амансыз Иги танылмаз,
Зор болмай, Тюзлюк айтылмаз,
Джаратхан алай этгенди,
Джорукъ да бизге джетгенди.

 
Кюнлей къагъыша, тартыша,
Джагъа, бойунга джабыша,
Иги бла Аман джашаучу,
Джашауубузну чайкъаучу.

 
Чайкъауда эсе - кюрешиу,
Кюрешде эсе - кючлешиу,
Алай бла акъыл кенглешир,
Сагъышынг кёк бла тенглешир.

 
Сен «аман бар», деб сытылма,
Тар тюшюнюуге тутулма,
Хар бар болгъан зат - керекди,
Ол, Кёк-Уллудан адетди.

1994. Нью-Йорк.


Рецензии