Залівісты, выразны, лёгкі…
Мяне чаруе залаты твой смех.
Вясёлкавы, гучыць з палёгкай,
Здзіўляе ўсіх – прыгоды поўны мех.
Крыштальны, меладычны, звонкі,
Смяецца гэтак Нёман дарагі.
Рака цудоўнае старонкі,
Шуткар вядомы, цуда-берагі.
Прыгожы Нёман, ён празрысты,
Нястомны ды нястрымны рух ракі.
Мне падаецца: ён іскрысты,
Нібыта дзед разумны, гаваркі.
Раздольны Нёман, з пералівам
Гучыць, смяецца дужы волат наш.
Ён мае завадзі-залівы,
Туман над Нёмнам белы, як міраж.
Залівісты, выразны, лёгкі…
Такім здаецца мілы Нёман мне.
Я дыхаю над ім з палёгкай,
Нібыта зноў ў дзівосным, доўгім сне.
Смех ракi
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2025
Свидетельство о публикации №225121200632
Свидетельство о публикации №225121200632
Рецензии