Любы радок мяне цікавіць,
Бо гэта Коласа радок.
Дазволіць добра час мой бавіць
Яго Паэзіі выток.
У біяграфіі музея
Старонку ладную знайду.
Жыве, спаўняецца надзея,
Я летапіс распавяду:
«Стаіць мая хата між хвой кучаравых,
І купіна жыта на клумбе пры ёй.
Свая ў мяне пожня, і дрэўцы, і травы,
Пляцоўка, і двор свой і я сабе свой*».
Цудоўна пісаў ён аб родным,
Глядзеў, як расце збажына.
Ядловец з лясоў – нібы подых,
Піў квас хатні свой са жбана.
Каго з ім магу параўнаці?
Шукаю з увагай – няма…
Пясняр жыў з усмешкай дзіцяці…
Смерць – холад, на сэрцы – зіма…
Імя «Колас» слаўна давеку,
Ён шчыра дарыў талент свой.
Спагада жыла ў Чалавеку,
Навек з беларускай сям’ёй.
Заўвага:
*Радкі Якуба Коласа.
Любы радок мяне...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226010400643
Свидетельство о публикации №226010400643
Рецензии