Прыёмны пакой 2

Прыёмны Пакой 2

Шостая гарадская бальніца. 
Я быў там, як і кожны мінчанін. Не раз. 
Прыёмны пакой гэта цяжкае месца.Траўматалёгія.

Вакол, заводы, інтэрнаты. 
За свой век быў там разоў шэсць.

Першы раз  у 80;х. Практыка на трактарным. 
Дактары такія  уважлівыя.  З Гумарам.
- добра атрымаў, рэшту аддаў?

Старыя санітаркі, што яшчэ вайну перажылі, бінты пралі. Жорсткія ў іх рукі.

Пасля авансу,  кліенты: бітыя, глухія, з заводаў. 
Дзеўкі і хлопцы з дыскатэкі ў ДК Глухіх і ДК МТЗ.
Абоссаныя алкаголікі з інтэрнату завода Казлова. 
Міліцыя , а як жаж , нязменна дзяжурыць.

З піўнух,  хлопцы са зламанымі сківіцамі: трактарны, шасцяронкі, маргарынавы, аўтобусны парк.

Мяне таксама прывезлі з трактарнага. Практыка. 1981. 
Цягацца з мужыкамі ў цэху было ня лёгка. Вага малая. 
Бокс у дапамогу, але на канвееры хлопцы асілкі. 

Сківіцу ўправілі. Пяць швоў наклалі. 
Сказаў: паслізнуўся і ўпаў. 

Усё абышлося.

Апошні раз быў шэсць гадоў таму. 
Завёз Маму. Старэнькую, слабую. 
Уначы, стомлены, не пачуў яе крыку. 
Падхапілася з ложка, ногі падламаліся. 
Прабіла галаву аб начны столік. 

Усё абышлося.

Сёння патэлефанаваў стары сябар:  Я ў шостай. Выйшаў з майстэрні кавы набыць. 
Паслізнуўся. Апрытомнев, гіпс.

У пакоі стэрыльна. 
Шмат людзей: спартсмены, дзеці.  Цёткі.  Сабака у кутку скуголіць.
Паламаныя рукі, ногі. Чарга. 
Усе ўважлівыя, дабразычлівыя. 
У Мінску сёння чырвоны ўзровень. 
Чорт завею каламуціць.

Мы сунемся па горадзе.  Самаход вурчыць старым маторам.
Снег такі, што божага свету не бачна.

Сябар апоўначы намаляваў жахлівую карціну: 
Рака Сцікс. Два Хароны ў чоўнах.

Полацк. Сафія. Дзвіна. 

Мая краіна.