Палиндромы на беларускай мове

Подборка  палиндромных текстов на бел. мове
                из романа “МАНЕКЕНАМ”

35. Ищу...    
Ищу, пишу тут («Уши пущи?»
«Нет, тень!») –

    «Акры цырка! 
   
  Абы шыба...          
О, лясы, сяло,
камар’ё... Рамак
у вёску к севу,
цапак ... Капаць,
ёлы, жылё,
ці бiць
шалаш?!
«Шабаш! –
А. Белы, – жылё – ба!»
Космасу – вусам сок
лез у вузел...
Елi фiле
лані... Фінал:
тамака – мат
Кабана, на бак –
рому... Ну, мор...
Ці апаіць?
Цi Сева павесiць?!

     А рук скура...
Уж, а кажу
яму, шумя:
«Пчала, ЧП!
Мёд..!» «А пад’ём?!
“Ман i” нам –
бы-дыб, бы-дыб?! –
ён, – Не,
казак..
I “Бардо” – драбі!

      Нiмб мiн
А нi бара «Рабiна»,
нi раба... А рАбiн –
тутака. Тут –
ахi цiха...

      Я сунуся!
Дуся. Суд.
I суддзя з Дусi...

     Юнга, агню!
Лап (да!) падпал
(да!) гад
нам (да!) пад МАН
(да!) – Чад!

     Бузя, зуб...
Буза гары Рагазуб.
Каўказ – казаку – АК!

    Ці зуб бузiць?!
Ці бiць?
Ці барда драбiць?
Ці (ба!) забiць?

    Сёння
А часу вусача
Ян нёс сёння... –
бузу, тузу – «6»,
а ласю – сала...

      «Ці» цара...
Ці бар зала зрабіць?
Ці апаiць?
Ці Валю лавіць?
Ці баб? Абабiць
ці барак?! А рабіць...
Ці лам умалiць?
Цi палапiць?!

      Носа басон
«Д’ябл-6» – яд
кiно. «Сонiк»
Балiвii – «Вiла-6»...
«А равi!» – лабзаў аз  Балiвара...
Агавы вага
i храпа – «Запар-ХI»...

     Ікс – у рускі...
Луга нагул.
Лажу ж... Жужаль:
«Ж-ж-ж...»
Ах! У вуха
жучок! Скочу ж!
Ураз ару
матам!..

     Шалаш...
А ці нары?.. Раніца...
Сена нанёс.
А рому – мора!
I гора – на рогi:
кара, гар, агарак...

   А Чада задача...
Усхода тур – крута дох СУ...

     Ліха нахіл
А та рука – акурат
ксіву... Віску!..
Ліх ухіл.
«Нам – у туман!»
«Ану!» Ксіву віскуна...
(У таксi вiскату!)

       На – гурт, ругань...
Жара. Гараж.
«ЗАраз
за раз!»
За газ.
(Пот... Стоп!)
«А, зараза, –
ён, – не?!
Езда – дзе?!
“Ік” – у езду, дзеўкі!

       Алi – сiла?!
Загасiла Алiса газ –
залежнасць ... С.Анжэла з
Алiсай («ВIА» – сiла!)
калiсьцi (цсс!)... IЛ, АК,
Кабулу – бак
калiсьцi (цсс!) iла... К
«палачу»... Чучала П.
дала балад...
А ведала балад Ева!..
(Дала б мятро: сорт ямба, лад...)

       Тамака мат...
– Ну ты, «тытунь»!
– На «ты», «тытан»?!
– А «таты» цытата?!
– А на «гы» – цыгана?!
– А на каратэ – таракана?!
– Таракана – на карат!
– А хукам?!  – Макуха?!
– А ху... нам!  – Манну? Ха!!
(А цi ОРТ тутака? Тут – «Троiца»?!)
– Кiнь тост, сотнiк!
– Кiнь Баха, нахабнiк!
(А тамака – рака мата!
Мытым –
мата, датам –
мата! Да там –
мы тым...)»   

37. А во – мова! 
       
Ищи, пиши
им Ян днями
и народу до рани...
«Журавiны», «Нiва руж»...
А на мове – во! (Мана?!)
А во – мова!..

          «Акры цырка!    
      
      Тоне янот...      
Ака тутака!
Сачу. (Час...)
Тоне янот?
Янот тоне
цi не? Нiц,
кiнiкi! Ай, кiнiк
гнiлы... Шылiнг?!
Сачу я няўчас!..
«Уа!» – тоне янотаў...

         Ног згон
– А вы, – жыва!
– Але, Вы, – жывёла!

        Рада?!
А дар – дзе? Здрада!
А дарада?!

      Акурат

Ці буду бiць?
Ці Буда падубiць?
Дарую, урад!
Тамат – у аўтамат!!

      «Рабi, Том!»
– Абарот, што раба,
то раба ў абарот –
Том, – раб-абармот
Апырда-Задрыпа
ў аза казаў...

       Яна Маня   
– Ала, чучала,
кінь Еве венік!
(«А Нона?»)
А Нона – канон!

      У суботу аўтобусу...
«А» класу русалка
дарма, камрад,
дарма там...  (Рад?!
Да ран – снарад,
i нiмб – аб мiнi
Мiн iм!)
Тур – шрам, маршрут –
у iл, за разлiў –
коламi... Малок
тутака... Тут –
лiнь... Нiл,
i ён... А раней –
розум (Зiна!) мары раманiзму зор
золата лоз...

       Рока дакор
– Кінь, Жора-дарожнік!
(«Ціпа піць?!»)
Сука! За кус-
ты (сыт,
сука?!) – закусь –
Канар абаранак!!
А Жора – варожа
так (кат!)
акорд рока:
«А цi пара чар, а пiца...
А цi пар? А чарапiца...»
А чару на санурача... »   
 
       Ноты тон
А то ль – слота?
«Апору Еўропа –
дзе, Анка?» «Так, наезд?!
Дзе баабаб!» «Баба! Аб’езд –
дзе з’езд!»
«Езда дадзе!»
«Кiнь нос у сонiк!»
«Нудота, Бато, дунь...»
«Гумар – фрамуг?
А то мала ламота?!»
«А то дуну, нудота!»
«Самота, Бато, мас!»
«Ці піць?»
«А то!» «Нота,
цi сон уносiць?»
«Цi папiць?!»

      А Нiла – малiна?!    
А хавалі Міла, Ваха
барышы... Раб,
казёл, лез... А к
Куліну Нілу, к
акту – хутка
бабы. Баб... –
асада СА?!

       Даруе урад...
Ураз ару:
– Ура дару!
Ура «дудару»!

      А там – Ра гармата...
Мы – Ра! (Шарым?)
Мы – Рым!
(Мiра шар iм?!)
Мы – Рым –
мы! («Рытмы, Рым, тырым?!»)

       Алеся села...
– Аб Алсу – слаба?! –
Алеся «на каня села», –
Нам сiла – ты?! талiсман?!
Наташа?! шатан?!

          Роба – набор...
Цен – арда. Бац! – абадранец...»

     «...А гора падала да парога
яе. Не я
кiну... I цар працiўнiк
Яна. I марамi Аня
амаль лама...
I з дрэва Вэрдзi:
журавiны, нiва руж...
Тутака, тут –
мы – чым? Мычым?!
Яна Аня
цi здалася? Саладзiць –
як?! Я
нёс ясень,
а вяз – з’ява
руха «цахур»!..
    Цi сон Анд наносiць
спiл (элiпс
лiп!), iл –
лiманам, iл –
марам...
(Сна насы – дысананс
сяла Гогаля-с?)
А мара лiпы – пiларама?!
I МАН (сос!) з соснамi
тутака... Тут –
замак (КАМАЗ
труб!), бурт...
У раба – хата хабару,
мілах?! Да пана?? Падхалім –
цару: «Дураць!
У раба – хата хабару!»
      У раба – хата хабару...
Труба, руда, бур трубадура, бурт...
Ты – сыт?!
А гора падала да парога
«Анапы» пана?!»
             
      «Еў цар, працуе...
Цар – басу: «Сабраць
раць! – цар, –
закураць!» Цар – указ:
«Уду – сасуду,
раку – цукар!»
Цар: «Базар – разабраць!»
А закурал... А рука – за
баб!..
«Цыц, –
цар, – баб – абабраць!»

      Уладна вандалу...
– Мала папа папалам!
– А нагу ад даўгана?
– Цапал! – А палапаць
Кобы бок?!

       Зараз
Загарада – дар, а газ?
А дОрага загарода?
А чакры цыркача?
А Бонза зазноба?..»