Хмара снежная пужае,
Холад, на двары – зіма.
Лёд, як шкло, ён пагражае,
Наступіць баюсь сама.
Бура будзе – непазбежна,
Туліт птушачак жыллё.
Хмара плынню віхрабежнай
Абламала ўсё галлё.
Налятаў шалёны вецер,
Ён жа з хмарай заадно.
Пацямнела на планеце,
Раптам бачыш нібы дно.
Напужала птушак хмара,
У цямноце поле, лес.
Хмара гэткая – не мара,
Вожык у нару залез.
Захаваўся ён ад буры,
Хмара шэрая бяжыць.
Снег ляжыць – вялізны гурбы,
Месяц кволенькі дрыжыць.
Хмара снежная
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226012800603
Свидетельство о публикации №226012800603
Рецензии