Зімой прыгожа ў белай пушчы,
Асіннік, ельнік, хвоі рад.
Рыпіць дубок аб нечым ў гушчы,
Дзівосных сосенак атрад.
Сляды ад кабаноў убачу,
Нялёгка, родным, выжываць.
Палююць статкам – на ўдачу,
Дуб можа жолуд дараваць.
Ідуць вядомаю дарогай –
Ніхто не зможа адпіхнуць,
Да ляснікоў, што з дапамогай…
Зярнятак, часам, сыпануць.
Дубы вялізныя ды ліпы,
На іх вавёрачак сям’я…
Грыбы яны здымаюць нібы,
Запасы з лета бачу я.
Дрымотна ў пушчы, ціха-ціха…
Цудоўным краем, даражы…
Зямля мая, не зведай ліха,
Пакой славуты, зберажы…
У пушчы...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226012900600
Свидетельство о публикации №226012900600
Рецензии
