Эмеген бла Бийулан
(начало не найдено. Древний текст, повествующий о борьбе нартов с великанами полулюдьми-эмегенами/
"...сонгра тургъанды –дейди, эмеген, сыртын къашый,
нарт уланны ат аскер керегин къая дорбунуна ташый,
"мен хорладым", деб, сойланган уланга къарам атханды,
гагаланыб, эмчеклерини эмизик учларындан тартханды,
сора чох этиб сырт огъарысына атханды,
"Ас-мус – адам ийис" - деб зырнай маталлы джырлаб башлагъанды,
Нарт уланны ариулугъуна кёлю сабырын ташлагъанды,
башлагъанды, дейсе, кыскыныкгъа кириб,
уланны джандан –джанга тюртюб, солуу сайын уу тюкюрюгюн аны юсюне бюркюб.
Нарт улан а, эс ташлагъанча этиб тынгылаб сойланганды,
муну буаргъа таб заманны марай, акъыл эте тургъанды,
къымылдамай джатханы кибик джатханды,
алай эте туруб а, эмегеннге тузакъ къургъанды.
Сант эмеген а анга бузмай къарай, аны бал бетли чачын бармакъ учу бла тарай,
"сени ашамам, кюнде бир адам келтирсенг,
татлы аш бла мени кёлюмю кётюрсенг,
онгартырма сени эмеген тукъумгъа баш этиб,
да кюч салырма къарыусуз санынгы таш этиб – деб,
деу къатын нарт уланны тулусун сылагъанды,
тинтер болуб аны башдан аякъ ызлагъанды,
кесине кёре бир умутлагъа киргенди,
семиз джаякъларын кёрюк тёнгегиллей кергенди,
улан да, саусузлай, къоба да келе, джангыдан тёнгерегенди,
эмеген да кюлюб аны къойнуна кётюргенди,
олсагъат нарт улан да кезлигин аны бойнуна тирегенди..."
Подстрочный перевод:
«…говорят, встала эмеген, спину почесывая и доспехи нартского юноши в свою пещеру перетаскивая, со взглядом, "я победила", смотрела на лежащего улана (юноша), пожеманившись потянула за сосцы своей груди, да завязав их узлом кинула на верх спины, с воем, "ас-мус!, человеческий запах", стала восторженно "напевать", от красоты нартского улана потеряла покой, начала извиваться не находя себе места, толкая улана из стороны в сторону, с каждым дыханием ядовитые слюни свои на него брызгая. А нартский улан, сделав вид, что лежит без сознания, недвижим оставался, да планировал западню для эмегена, а придурковатая эмеген уставилась на него, расчесывая его медовые волосы кончиком пальца, да приговаривала-"не стану есть тебя, если мне приведешь других людей и сладкой пишей подкрепишь мою доброту, я сделаю тебя господином рода эмегенов, сделаю крепким твоё слабое тело. Так говоря эмеген-самка поглаживала темя улана, взглядом исследовала его с ног до головы, по своим соображениям вошла в какой-то раж, жирные щеки свои раздула как кузнечные меха, а нартский юноша, словно вне себя, попытался, якобы, встать и снова рухнул, а эмеген, рассмеявшись взяла его на руки и в этот миг, нартский юноша, прислонил к ее шее свой кинжал..."
Свидетельство о публикации №226020102033