Морак грозны ды гнятлівы
Напаўзае бы змяя.
Непраглядны ды маўклівы,
Плыўкі морак бачу я.
Змрок такі ж непранікальны,
Душны, цяжкі – кайданы.
Поўз істотаю скандальнай –
Паўнамоцтва наданы.
Морак чорны альбо шэры,
Цемраю яшчэ завуць.
Без спагады ці даверу
Зямлю сеткай заплятуць.
Морак нібыта бяздонны,
Заплываў у закуткі.
Пракрадаўся госць чароўны,
Нібы лісцік трапяткі.
Морак над зямлёй пануе,
Ён вячэрні, патайны.
Дабярэцца – свет зруйнуе,
Цемра з крокам дорыць сны…
Морак
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226020400644
Свидетельство о публикации №226020400644
Рецензии
