Пішы, твой абавязак ў гэтым.
Радочак, любы мой, не падвядзі!
Зімой, вясной, пякучым летам,
Увосень рысачку сваю вядзі.
Пішы, застануцца адзнакі
Ад думкі, што народжана табой.
Радок напішаш, гэта – якасць,
Ніхто яшчэ не пратрубіў адбой.
Пішы, агледзіны прарочаць
Усе, хто дачыненне трохі меў.
Не дай жа, Бог, яшчэ сурочаць,
Бо кожны паглядае нібы леў.
Пішы, ты прадстаўнік пароды,
Заведама жыццёвы шлях такі.
Каб завяршыць з тае нагоды –
Не давяраюць лёсу прасцякі.
Пiшы...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226020400658
Свидетельство о публикации №226020400658
Рецензии