Чарговы верш прыходзіць
Нібы жаданы госць.
Радочак карагодзіць –
Самотны – ягамосць.
Увагі патрабуе –
Інакш не прыйдзе ён.
Верш слова расфарбуе –
Такі яго закон.
Радочак ілюзорны,
Імпрэсія ў ім.
Бывае: гук паўторны,
Не песня ды не гімн.
Без пафаса радочак,
Ён просты, нібы глей.
Не дасыпала ночак:
«Ты працы, не жалей!»
Чарговы верш прыходзіць
Знянацку іншы раз.
Сам аўтара знаходзіць –
Удача без параз.
Чарговы верш
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226020500536
Свидетельство о публикации №226020500536
Рецензии