Наведваў краму.
Да яе метраў сто.
Не больш.
У краме амаль няма выбару.
Усё, што хачу, маецца, але толькі са зніжкамі.
А грошай з сабой амаль на дзьве пенсіі.
І лядоўня дома толькі адная.
Амаль усе працоўныя ў краме – жанчыны, а грузчыкі толькі на момант з’яўляюцца і адразу кудысьці знікаюць.
Такім чынам няма з кім і пасварыцца пенсіянэру.
Ну няма выбару, хоць ты трэсні ілбом аб падлогу…
І што ж вы думаеце я зрабіў?
Цыгарэт папрасіў
рэдкіх,
сваех.
Далі.
Праз другую касу, але далі і падзяквалі.
Няма ў жыцці шчасьця без кабеты.(
Ня ма.
27/02/2026г
Менскiм вечарам
© Copyright: Кабердин Владимир, 2026
Свидетельство о публикации №226030100677
Свидетельство о публикации №226030100677
Рецензии