Зiмы апошнi дзень

Зімы апошні дзень прыгожы…
Прыгрэла сонейка – цяпло.
Адкрыўся з поўначы парожак,
Ды з ганку раптам пацякло.

Адчулі пацяпленне птушкі,
Пачуўся радасны іх спеў.
Не да карміцелькі-кармушкі,
Працягваць род іх час прыспеў.

Паветра свежае чаруе,
Сваяцтва з морам – пэўна, так…
Няхай зіма яшчэ пануе,
Ды сакавік ўсё ж не прастак.

Вясновы тэрмін на парозе,
Балбоча ды сакоча дзень.
Сядзяць сарокі на бярозе,
Адкінуўшы сабою цень.

Зімы апошні дзень мінае…
«Да пабачэння!» – Свет крычыць.
Мароз улады ўсё ж не мае,
Бо матухна-зіма маўчыць. 


Рецензии