Як для мяне...
Такім як ёсць, не падавацца…
Пад дудку чужакоў не выць,
На дабрату іх не здавацца.
Вядома ж нехта скажа: «Не!»
Жыццё ўсё пераіначыць.
Бо гэта цяжка ўдвайне,
Ды нельга жыць ужо іначай.
Смяецца хтось: «Максімалізм…»
Магчыма так, далоў сумнення.
А можа толькі эгаізм
За кошт рашучага імгнення?
На дыбачках не ўстаяць,
Падэшва ўсё ж такі надзейней.
Свае законы ўстаўляць –
На гэта здатны ліхадзеі.
Як для мяне, то лепей быць –
Калючым, цвёрдым, непадкупным…
Каб непазбежна не завыць
Ды не служыць чужым наступным.
Свидетельство о публикации №226031400548