Сакавiк
Ручайкоў няспынны бег.
Аб сабе не заяўляе
Кволы, цёмны, рыхлы снег.
Зразумеў: пара настала
Для вясновага дзянька.
Ты, зіма, пакрасавала,
Не знайсці табе цянька.
Прылятаюць птушкі цугам,
Чарада за чарадой.
Ды ралля чакае плуга,
Хоць да часу пад вадой.
Я любуюся на птушак,
Нібы хто іх падмяніў.
Вось знаходзяць дзесьці мушак,
Тых, што ворагамі ніў.
Сонцапаварот адбыўся,
Сакавік таму спрыяў.
Не сказаць, што з шляху збіўся…
На парозе добрых з’яў.
Сакавік… Твае рахункі
Нам увосень падбіваць.
Станеш людзям паратункам,
Толькі каб не ваяваць…
Свидетельство о публикации №226031700386