Пырысиге

   Эрден эрак  Маша  Катя  йолташ ;дырж; дек тольо. Омсам  аваже почо. Катя  малыме п;лемыш пурыш, йолташ ;дырж; деке лишеме.
–Катя,  зшеат малет мо?  Вашкерак кынел,  мый уремыште пырысигым ужым.
– Изиш вучалте, ш;ргемым   веле мушкам, – ;дыр омывуя   пелештыш.
   Уремыш лектын, Маша  кок кидшымат шаралтыш, тунамак те;гылыште  шинчыше илалшырак кувам ужо. Вуйжым савалтен, ;дыр воктекыже верланыш.Теве гына  кува воктен лийшеи  шем пырысиге, «мяу-мяу» магырен, ;дыр пелен пызнен шинче. Тиде жапыште мотор тувыран  Катя уремыш лекте. Пырысигым ужмекыже, кумылжо вашталте.
 – Пырысиге мыйын! – кычкырен, йолташ ;дыр ончык  пурен шогале.
– Мый муынам,   тыланет ом пу. Тиде мыйын пырысигем! –  Маша Катям ш;кал колтыш.
 Те;гылыште  шинчыше илалшырак кува   ;дыр-влакым чарыш:
  – Пырысигым таваледа?! Мый шкетын илем,садлан мыланем  тудым п;леклыза, сай  йолташем лиеш.
  ;дыр-влак шо;гые;  могырыш вуйыштым савырышт. Нунылан  тиде кован темлымыже сайла чучо.
–  Мый Ониса кува улам, – шо;гые;  кидшым шуялтыш. – Палыме лийына. Кузе л;мда?
– Мый Катя улам!
– А мыйын л;мем Маша!
 –Л;мда пеш  сылне. Пырысигыдам налза,  мый декем  унала каена, – мане Ониса кова.
   Тылеч вара кажне кечын кок йолташ ;дыр Ониса кува  дек  кошташ т;;але.

  с.40