Тыныслык кувар

 Петюй ден Микуш  пырля  кушкыт. Нуно южгунам вурседылыт, ик-кок кече  огыт мутлане, кумшо кечылан угыч к;нат.
  Ик кечын, чот вурседылмек,рвезе-влак  кучедалаш пижыч. Тиде жапыште ала-кушеч к;дырчан пыл толын лекте, к;дырч;   к;дыртыш,й;р й;раш т;;але. Коктынат  м;;г; куржын колтышт. Петюй окнаш ончале. Уремыште й;р  в;д лакыште   те;ызла  ташлен. Тыге тудлан Микуш  йолташыж деч посна  йокрокын чучо.
  Й;р чарныш. Чевер кече ончале. Петюй уремыш куржын лекте. Леваш омсам почын, кок кермычым лукто. Кермычым   в;д йогымо  верыш  пыштыш.
  Микуш  окна гыч йолташыжым ужо. Шке семынже шоналтыш: «Молан кермычшым луктын?» Писын уремыш   куржын лекте, леваш гыч кермычым нумл конден, в;дыш пыштыш. Почешыже Петюйат ыш код, угыч кок кермычым кондыш. Тыге  коктын   т;р корным ыштен шындышт.
– Тыныслык але сар? –  Петюй йодо.
– Тыныслык! – Микуш кидшым шуялтыш.
   «Тыныслык  к;вар»  йолташ кылым угыч ыштыш.
 Келшымаште  веле ончыкыла каяш корно почылтеш.

  с.41