Умылымаш

     Лизук ден Лидуш урем гыч м;;гышкышт  вашкышт.
 – Авай, о;ай е;ым ужын улына, – Лизук пелештыш.
– Изи айдемым, – почешыже   мане  Лидуш.
– Тудо  шкеже изи гына, шым-кандаш ийым пуаш лиеш, но пондашыже уло. Тупшо  п;гыр!
– Воштылын улыда мо? – аваже йодо.
– Туге шол! Ме  гына огыл, моло йоча-влакат парняшт дене ыскылен ончыктеныт. Изи айдеме  шыдешкыш.
– Шкендам осалын кученда, – авашт сырыш. – Йырнык койышдам ончыктен улыда!
–  Молан? – ;дыр-влак  ;рыч.
– Тыланда нигунамат тыгай айдеме нерген каласкален омыл. Аварийыш логалыда гын, тормак айдемыш савырнеда гын, тендам воштылаш т;;алыт? Илышыште мо гына ок лий!
– Тиде нерген шонен огынал, –  мане  Лизук.
– Тиде айдеме  каргыме огыл, – ойым лукто  Лидуш. – П;гырж; гына уло.
– Тудо изиж годым э;гекыш логалын дыр,ала садланак эмганен, –авашт шонымыжым почо. – Тиде  азап. Шкеже титакан огыл гынат, осал койышан е;-влак мыскылат. Эмганыше айдеме  садак ушан-шотан, шижын моштышо. Колыштса, изиэм годым  тендан ковада   чын лийшым  каласкален:
Ожно Лыстанай илен улмаш. Шкеже пе;гыде да таза  ;дыр лийын. Ик жапыштак аваже черланен колен, почешыже –  ачаже. Тулык ;дырым йочап;ртыш на;гаеныт. Тушечын  осал оза дек логалын. Тудо кече мучко пашам ыштен, кастене ш;ртым ш;дырен. Икана ;дыр чот черланен, ко;га воктек капшым ырыкташ миен. Тыгодым  ;скырт  да осал оза рвезе  Лыстанайым  ш;кал колтен. Кенеташте йоча пуре;гаен, тыге  тупр;дыж;  эмганен. Садлан  ;дыр п;гыр лийын, гыч йочап;ртыш логалын. Тыште лудаш-возаш тунемын, шуко книгам лудын. Илен-толын, калык коклаште шуко жапым эртарен. Е;-влак  тудым й;ратеныт. Кушко гына  миен лектын огыл, чыла вереат шокшын вашлийыныт. Иктат п;гыржым шекланен огыл.
Теве тыге, ;дырем-влак. Чыла е;ымат умылен моштыман.
Аважын ойлымыжым  колыштмек, Лизук ден Лидуш шонкалаш пижыч. Тылеч вара  нуно черле да пиалдыме  айдемым  мыскылен огытыл.
   с.44