Птушачка
- Шурык , здароў, валацуга!
У двары наводзілі парадак апасля гэнай рэзкай зімы.
Да мне павярнуўса хлопец. Амаль Шурык. Мой сябра з дзяцінства. Інжынер. Такі выкшталцоны. У акулярах.
Апошнія гады паціху піў , назіраючы сусвет. Піў. Працаваў у ЖЭС. Раняшні чалавек, як птушачка. Рабіў свае справы і хаваўся ізноў у сваю хатку.
Намагаўся апошнія гады прадаць бацькоўскую хату і зьехаць у В'етнам. Каб у мора , сядзець , глядзець на хвалі. І магчыма памерці, з кубкам добрага рому. У руцэ.
- Шурык памёр, два гады таму. Я за яго.
На мяне глядзеў шчаслівы алкаголік. Раніца пачалася.
Птушачка
© Copyright: Ёхан Леверда, 2026
Свидетельство о публикации №226032100980
Свидетельство о публикации №226032100980
Рецензии