Борис Миловзоров. Рохи бахт. Путь к счастью в пере

Борис Миловзоров. Рохи бахт. (Путь к счастью)
Ман фонусам, р;зона мехобам, шабона зинда мешавам.
Ва ман фонуси одї не, балки фикркунандаам. Чунки бисёр чиз;оро дидаам ва бисёр чиз;оро равшан кардаам. Одамон гумон доранд,  ки ман як ;убури одд; бо сим, як чароѓи шишагии хол; ;астам ва он;о хато мекунанд; а;ли ман равшан аст. Ман ба фонусњои  ;амшафатам менигарам; он;о дар наздикї, болои ро; овезонанд ва аз дурахши доимии мошин;о кунд мешаванд, барои доно шудан фурсат намеёбанд. Ман дигарам. Маро аксар ва;т молиш медињанд ва боиси эхсоси гуворо, њатто шањватомез мешаванд. Ман аз нур афшондан ба хољњои худ лаззат мебарам, ман аз он;о миннатдорам ва мехо;ам бисёр ;икоя;ои ибратбахш на;л кунам, вале он;о маро намешунаванд.
Масалан, як ;икояи ;амангез њаст. Духтари зебое тамоми умри худро дар ;усту;;и шо;зодаи савори мошини гаронба;о сарф кард ва нињоят, ;ро ёфт: оши;и сарвари ширкате шуд, ки дар он кор мекард. Раис аввал инро намедонист, аммо духтар чунон сахт ме;нат кард, ки аввал ;ро бо кори хуб ва баъд бо худаш ба ;айрат овард. ; низ оши; шуд. ;ама чиз а;иб буд. Он;о ба истиро;атго;;о парвоз мекарданд, дар љашнворањои суруд дар хориља, чун фестивали тобистонаи опера дар Верона лаззат бурданд, дар варзишго;;ои саросари Аврупо бо дигар мухлисон шод; карданд ва аз салон;о ва ма;оза;о барои нухбагон дидан карданд. Он;о барои издиво;и расмї омода шуданд. Духтар хушбахт буд. Аммо р;зе он;о бо мошини варзишии бо;ашамат дар шо;ро; бо суръат мерафтанд, шодон механдиданд, аз тиреза шуоъи хуршед ва ниго;и он;ое, ки аз мошинашон пеш мегузаштанд, даромада медурахшид. Дар рўи пули хурдакаке мошин каме ла;жид, к;шиш;ои ронандаро барои бар;арор кардани назорат нодида гирифт ва сипас ба ханда; парида рафт ва охир ба як тахтаи бетон; барх;рд. Вай дар байни чаманзор тан;о буд ва мошин мањз ба он  барх;рд. Пой;ои духтар канда шуд ва ; фавтид, домодшаванда зинда монд.
Як марди дигарро медонистам, ки хеле доро шуд, хона;о харид, шаробро партофт, худро д;стдоштаи Худо хонд, ба ;ама дўстону шиносонаш эълон кард, ки то 120 сол умр мебинад ва ва;те ки барои зодр;заш мусавварае бо навишта;оти ";аёт бобарор шуд" таќдим карданд, заррае хи;олат накашид. Чанд мо; пас, ;ро дар к;ча ра;ибонаш бо корд реза карданд.
Як марди хуб ти;орати худро фур;хта, хонаи гарми калон сохт. Ва ; дар он зиндаг; сар кард. Суб;го;он бо як дўлча ;а;ваи хушб;й ба айвон мебаромад ва то замоне, ки саги ; бо шод; дар атрофи њавлї мељањид, ; дар айвон сигор мекашид. Аксар ва;т ба занаш мегуфт, ки ни;оят хушбахт аст. Шаш мо; пас, ; аз сактаи ма;зи сар вафот кард. 
Ман дар бораи як духтур шунидаам. ; њам марди хуб буд; ; бисёр шаробзадањоро на;от дод ва ;ама ;ро д;ст медоштанд: њар ваќт, ки хоњиш кунанд, ;амеша ба к;мак меомад. Аз ин р;, мо њама самимона шод будем, ва;те хонаи соби;и муштарак (коммуналї)-и худро дар шафати шањр фур;хт ва пули бисёр гирифта, барои худ ва фарзандони баркамолаш манзил харид ва ба д;стонаш эълон кард: "Ни;оят, ман корњои асосии худро ба ан;ом расондам; њоло метавонам барои худам зиндагии хушбахтона кунам." Ду мо; пас… ; аз бемории панкреатит дар зери корди ;арро; вафот кард.
;иссаи дигар: як мард зиндагии сахти бепул дошт ва баъд нога;он хушбахт шуд ва кори хубе пайдо кард, маоши калон гирифт, як бўстонсарой сохт, мошини нав харид, ба фарзандонаш кори серлой пайдо кард. Ба д;стонаш гуфт, ки ;оло ;ама кораш хуб аст, ; ;аноатманд ва хушбахт аст. Дере нагузашта, дар хобаш љон ба љаббор супорид.
Эњ, фавти чї гуна одамонро дидаам!
Ман аз ку;о ;иссаи он;оро медонам? Охир ман дар ;авлии идораи ќайди маросими дафн овезонам. Баъзе арвоњи касони фавтида ба ман даст дароз мекунанд, маро бо офтоб омехта мекунанд ва хом;шона ба ман пичиррос мезананд. Ман чизеро мешунавам ва ба шумо мег;ям. Вале ман наметавонам моњияти ин ;исса;оро шар; ди;ам; охир, ман чаро; ;астам, на одам.
Э;, ;ариб чизи му;имтаринро фаром;ш кардам! Ман аљали шумо шунидаро дидаам, на як бору ду бор. Сарду афсурда аст, ба дасташ дос надорад, вале бе он њам да;шатнок. Вай маро пай намебарад, вале ман мешунавам, ки ба одамони рўбарў омадааш пичиррос мезанад: "Ва;те хушбахт мешавї, ман барои ту меоям!"
Пас, ба шумо, одамон, ба шумо барори кор ва сафари т;лон; ба с;и хушбахт; орзу мекунам.
Тамом.