Дуброва, ты вясной празрыстая,
На сонцы ззяеш – дыямент.
Улетку будзеш густалістая,
Табе падыдзе камплімент.
Дуброва пышная, высокая,
Высакароднасці скала.
Самотная, арлінавокая,
Як прыгажуня расцвіла.
Дуброва пышная, спрадвечная…
У поймах рэк расце яна.
Якая прыгажосць бяспрэчная,
Дуброва – моцная сцяна.
Дуброва векавая, мілая,
Не раз пад корань вораг меў.
Знак адраджэння з новай сілаю,
Драпежнік ад тугі самлеў.
Дуброва, ты Радзімы сонечнай
Нібы прыгожая дачка.
Лунае песня ніткай тоненькай…
Гучыць жалейка хлапчука…
Дуброва
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226033000540
Свидетельство о публикации №226033000540
Рецензии