Гоман лесу мяне напаткае,
Шматгалосы, няспынны, густы.
Ён, бязмежны, мяне сустракае,
Разумее: я з лесам на «ты».
Гоман лесу… Цягучы, бясконцы,
Не сціхае ні ноччу, ні днём.
Нібы дзесьці ў шумнай варонцы
Затрашчала галлё пад агнём.
Гоман лесу… Ты неаднастайны,
Несканчоны, працяжны, глухі.
Носіш ты ўсе вялікія тайны,
Запаўняе твой шум катухі.
Гоман лесу… Стозыкі, прыгожы…
Ты адвечна дрымотны, як лес.
На прыгоды, на выдумкі гожы,
Нібы ліс, што ў багну залез.
Гоман лесу… Прыветлівы, ясны,
Вольны, дзіўны, нібыта зямля…
Над табою і зорка не згасне,
Чую добра: гучыць нота «ля».
Гоман лесу
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226033100461
Свидетельство о публикации №226033100461
Рецензии