Ляцяць па небу хутка хмары,
Нібыта коні на парад.
Гляджу на іх і птушкі-мары
Лагодзяць свой прыгожы рад.
Рухавы лёгкія аблокі,
Як быццам коні на бягу.
Патокам моцным, звыш шырокім,
Уражанне я зберагу,
Каб напісаць аб хмарках вершык,
Прыроды дзеці – гэта мы.
Я зразумела ў класе першым –
Чуццё – дзіцячыя умы.
Нясуцца белыя патокам,
Як ветразі – вось прыгажосць!
Абраннікі страфы высокай,
На свеце цуд, напэўна, ёсць.
Ляцяць па небу хмаркі-коні,
Хто зможа гэтых здань дагнаць?
Заколе раптам моцна ў скронях,
Я коней здолею пазнаць.
Ляцяць па небу...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226040500944
Свидетельство о публикации №226040500944
Рецензии