Крыльцы на спінцы,
пяшчотны носік,
вушкі разведчыка,
вочкі-бурштын.
З юнай напарніцай –
котачкай Зосяй –
хоць за штурвал,
хоць на ўражэскі штык.
Мілы кісёныш,
прытулены ўвосень.
Буська і лётчык.
Баец і сястра.
У камуфляжы
пільная Зося
службу нясе...
аж пакуль не... вясна.
Вораг не спіць:
дыверсанты між сосен.
А гаспадыня...
ні духам ні сном!
Бойку прымае
адважная Зося,
каб не пусціць
варажнечу ў дом.
Бойка і койка...
Ёй месяцаў восем.
Званне Героя –
і могільны крыж.
Ляці і не бойся,
чароўная Зося:
твой дом не кране
ані вораг, ні мыш.
29.03.2026
Балада пра Зосю
© Copyright: Дарья Значёнок, 2026
Свидетельство о публикации №226040601061
Свидетельство о публикации №226040601061
Рецензии
