Веснi напеу

Прыгожы веснія напевы,
Як песні матухны-зямлі.
Імгненна ажываюць дрэвы,
Зазелянелі луг, раллі.

Задумлівым, а часам, сумным,
Такім падаўся мне напеў.
Ён трапяткі, наіўны, шумны,
Як калакольчык зазвінеў.

Напеў дзявочы ў аддаленні,
Дзівосны на ўзлеску спеў.
Цаню чароўныя імгненні,
Камарык ціха загудзеў.

Сціскае сэрца спеў журботны,
З непагасаючай тугой.
Здаецца ў вечарок суботні
Дзесь загучаў як бы габой.

Прыгожы веснія напевы,
Чакалі веснавой пары.
Адамы граюць, пяюць Евы,
Кахання цуд ярчэй гарыць… 


Рецензии