Не мудрагеліста, сярмяжна,
Радочак верша напішу.
Да слова ставіцца паважна,
Я марнатраўствам не грашу.
Мастацтва для мяне адкрыта,
Мастак – мой лепшы сябра, брат.
Жыцця карціны альбо быта –
Увекавечаны парад.
Уганароўваць толькі вартых,
Хто з працаю даўно на: «ты».
Хто фарбы змерыў годнай квартай,
Хто не лічыў сябе святым,
А працаваў свой век старанна,
Не раз уклаў агонь душы.
Мастацтву хто служыў адданна,
Ды здзейсніў той загад: «Пішы!»
Напэўна, Госпада пасланец,
Пасрэднік прызнаны яго.
Не прымітыўны ашуканец,
А варты слова ён майго.
Не мудрагеліста, сярмяжна,
Радочак шчыра напішу.
Да працы ставіцца паважна…
Ні літарай не саграшу…
Не мудрагелiста...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226040800701
Свидетельство о публикации №226040800701
Рецензии
