Высакародным, паэтычным…
Такім павінен быць радок.
А не ганебна-ганарыстым,
Нібы гарэзлівы выток.
Вяртлявым ды пустым, гняўлівым?
Навошта ж так смяшыць людзей?
Часамі надта ганарлівым,
Далёкім ад жыцця, падзей…
Укус нібыта камарыны,
Бяззубым выдасцца радок.
Палёт знямоглы, вераб’іны,
Іржавы, кволенькі паток.
Ілжывым, жудасным, завялым…
Навошта гэтым даражыць?!
З зайздрослівым, змяіным джалам…
Напэўна, так не трэба жыць.
Высакародным, паэтычным,
Святым павінен быць радок.
Не здзірванелым ды касцістым –
У будучыню твой плявок.
Высакародным...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226041100626
Свидетельство о публикации №226041100626
Рецензии