Heyati teleserek deyil, dadaraq yasamaq

Bizler hara telesirik?  Dunya suretle gozumuzun onunden kecerken, biz omrun renglerini ve heyatin gozel anlarini unuduruq.

Bezen sizde hiss etmisiniz mi? Sanki herseyi tez basa catdirmaq mecburiyyetindeyik. Kimisi zamanin amansiz qacisina qarsi dayanmadan mubarize aparir, kimisi subh tezden yuxudan oyanib heyatin cetin yollarina telesir, kimisi ise dord divar arasinda bele ruhunun sessizliyini eside bilmir. Bunlar eslinde insanin heyatina birbasa tesir edir. Hetta deyerdim ki insani daha da agresivlesdirir. Belke de heyatdaki hadiselere daha genis cerciveden baxmaliyiq?

Belke de dayanmadan calismaq deyilde, daha verimli calisib ozumuzede vaxt ayirmali, en azindan isti bir cayin dadini cixarmaliyiq. Belke de harasa gedende sanki ora vaxtindan tez catmaliymisiq kimi dusunmek deyilde, getdiyimiz yollardaki gozelliklere - rengareng gullere, iri agaclara, etrafdaki o heyratamiz tikililere baxmaliyiq. Hetta heyatin burulganinda bir insanla goz-goze gelende ona kicik bir tebessum hediyye etmek ve qarsiliq almaq bele her seyi deyise biler. Bezen hemin o sade ve semimi gulumseme, en qaranliq gunu aydinlatmaga, ruhumuza umid isigi sacmaga bes edir.

Biz ele zenn edirik ki, her yere telessek, heyatimiz daha dolu ve uzun olacaq. Amma eslinde zamanin suretini artirdiqca, heyatin esil dadini unuduruq. En gozel musiqileri sadece fonda esidirik, amma daxilen dinlemirik; en lezzetli yemekleri sadece doymag ucun qebul edirik, amma dadini hiss ede bilmirik.

Telefon ekranlarindan boylanan virtual dunya da bizim heyatimizin en real anlarini bizden alir. Bezen o parlaq ekranlari sondurub, sadece penceremizden suzulen gunes isigina baxmaq, kuleyin sesini dinlemek daxili dunyamizi sagaldir.

Belke de yoxlamaliyiq? Ozumuze kicik hediyyeler vermeyi, ruhumuzun sesini esitmeyi bacarmaliyiq. Cunki en boyuk deyer ele insanin ozudur. Heyati teleserek, zamanla yarisaraq deyil, her saniyenin dadini cixararaq, heyatdan zovq alaraq yasamaliyiq.

Unutmayaq ki, dunyanin gozelliyini gormek ucun uzaqlara qacmaq deyil, sadece dayanib ruhumuzun derinliyine baxmaq bes edir.

"Давайте помнить, что для того чтобы увидеть красоту мира, не нужно бежать куда-то далеко — достаточно просто остановиться и заглянуть в глубину своей души."