Сон праганяе паветра,
Недзе спявае дуда.
Стома сыходзіць у нетра,
Лечыць жывая вада.
Ў свежым дрыготкім паветры
Птушачка з крыламі – звон…
Нібы раскінуўся ветразь,
Птушкаю стаў раптам ён.
Гэтак паветра звінела,
Гукі з празрыстай тугой.
Многагалоснае пела,
Нібы званок пад дугой.
Мосціць пазёмка дарогу,
Гэтак пялёсткі ляцяць.
Лёт пагашае трывогу,
Толькі асінкі трымцяць.
Сон праганяе паветра,
Хмаркі павольна плывуць.
Стома сыходзіць у нетра,
Ветрык саромецца дуць.
Сон праганяе...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226062400552
Свидетельство о публикации №226062400552
Рецензии