Летняя раніца, Месяц сыходзіць,
Сонца павольна на неба ўсходзіць.
Звонка Зараначка песні спявае,
Птушак лясных далучыцца склікае.
Зірк, прамяні ўжо ў лес паляцелі,
Ліске ў норцы на хвосцік паселі.
Ён заблішчэў, як зара-зараніца.
Ліска прачнулася, ёй ужо не спіцца.
Зайку на вуха праменьчык ускочыў.
Вухам павёў - сон пакінуць не хоча.
Лес загудзеў, засвістаў, калі Сонца
Выйшла на неба, каб свет ліць бясконца.
Мошкі, жучкі і стракозы лікуюць,
Пчолкі жужжаць, кветкі сок ім даруюць.
Луг расквітнеў усімі фарбамі света.
Летняя раніца Сонцам сагрэта.
1.07.26
Летняя ранiца. верш
© Copyright: Татьяна Домаренок, 2026
Свидетельство о публикации №226070100162
Свидетельство о публикации №226070100162
Рецензии
