2. Камоцкие и власть Кавказских Миниральных Вод
Со временем я убедился, что фамилия Комоцкий была известна не только благодаря тем делам, которые наша семья оставила после себя на Кавказских Минеральных Водах.
Однажды глава города Железноводска Иван Никишин, в администрации которого я тогда работал заместителем главы города, пригласил меня к себе.
— Сейчас мы поедем в Иноземцево, — сказал он. — Там собралась общественность посёлка. Что бы там ни произошло, веди себя спокойно.
Иноземцево в то время было посёлком с населением около тридцати тысяч человек и административно входило в состав города Железноводска.
Когда мы вошли в здание поселковой администрации и поднялись в кабинет первого заместителя главы города по посёлку Иноземцево, я увидел, что там уже собрались представители местной общественности. Иван Никишин занял свободное кресло и сразу перешёл к делу.
— Во время выборов я обещал жителям, что кандидатура первого заместителя главы города по посёлку Иноземцево будет согласовываться с общественностью. У меня подготовлены два распоряжения о назначении. Одно — на Станислава Комоцкого, второе — на Александра Добровольского. Но как глава города я рекомендую вам согласовать именно кандидатуру Станислава Комоцкого.
В кабинете наступила тишина. Люди недолго посовещались между собой, после чего один из присутствующих ответил:
— Станислав Комоцкий — молодой и, безусловно, перспективный руководитель. Но мы хотим, чтобы первым заместителем стал Александр Добровольский. Он наш, иноземцевский.
Так решение было принято не в мою пользу.
Тогда я ещё не мог предположить, что спустя годы узнаю истинную причину, по которой Иван Никишин столь настойчиво рекомендовал именно мою кандидатуру.
Polska wersja literacka
Przez ca;e swoje ;ycie interesowa;em si; histori; w;asnego nazwiska. To zainteresowanie pojawi;o si; ju; w dzieci;stwie. Na Kaukazie P;;nocnym nasza rodzina by;a jedyn; rodzin; nosz;c; nazwisko Komocki i zawsze chcia;em zrozumie;, sk;d ono pochodzi i dlaczego poza nami prawie nikt go nie nosi;.
Z czasem przekona;em si;, ;e nazwisko Komocki by;o znane nie tylko dzi;ki naszej rodzinie i pracy, kt;r; pozostawili;my po sobie na terenie Kaukaskich W;d Mineralnych.
Pewnego dnia zaprosi; mnie do siebie Iwan Nikiszyn, ;wczesny burmistrz ;eleznowodska, w kt;rego administracji pracowa;em jako zast;pca burmistrza miasta.
— Jedziemy teraz do Inoziemcewa — powiedzia;. — Zebra;a si; tam spo;eczno;; miejscowo;ci. Cokolwiek si; wydarzy, zachowaj spok;j.
Inoziemcewo by;o w;wczas miejscowo;ci; licz;c; oko;o trzydziestu tysi;cy mieszka;c;w i administracyjnie nale;a;o do miasta ;eleznowodsk.
Kiedy weszli;my do budynku administracji osiedla i udali;my si; do gabinetu pierwszego zast;pcy burmistrza ;eleznowodska do spraw Inoziemcewa, zobaczy;em zgromadzonych przedstawicieli lokalnej spo;eczno;ci. Iwan Nikiszyn usiad; w wolnym fotelu i zwr;ci; si; do zebranych:
— Podczas wybor;w obieca;em mieszka;com, ;e kandydatura mojego pierwszego zast;pcy do spraw Inoziemcewa zostanie uzgodniona ze spo;eczno;ci; miejscowo;ci. Mam przygotowane dwa rozkazy nominacyjne. Jeden — dla Stanis;awa Komockiego, drugi — dla Aleksandra Dobrowolskiego. Jednak jako burmistrz rekomenduj; pa;stwu poparcie kandydatury Stanis;awa Komockiego.
W gabinecie zapad;a cisza. Zebrani naradzili si; mi;dzy sob;, a po chwili odpowiedzieli:
— Stanis;aw Komocki jest m;odym i naszym zdaniem perspektywicznym kierownikiem. Ale chcemy Aleksandra Dobrowolskiego. On jest naszym cz;owiekiem z Inoziemcewa.
Tak zako;czy;o si; pierwsze podej;cie do mojego powo;ania na to stanowisko.
Wtedy jeszcze nie wiedzia;em, ;e po latach poznam prawdziwy pow;d, dla kt;rego Iwan Nikiszyn tak stanowczo rekomendowa; w;a;nie moj; kandydatur;.
Свидетельство о публикации №226071002062