ВецIну хIябра эсил алапа
ВецIну хIябра эсил алапа… Цайна гьалабра бакьибсири нуни ил дугьбала цахIнабик. ВецIличир имцIали дус дикиб итхIейчирад. Ну школала директорли узути гIергъити дусмири илди. Директорли узес вехIихьибси дуслизив биалли, сенрил школала сагаси юртлис дугели къараулбируси адам хIянчиличивад арякьи, наб илала мерличи сагаси катес чебуркъуб. Наб къараулли кабатес дигути саби разихIебиркутирив, школала завхозли ил хIянчиличи гьалабихьибтачи ну разихIеркусирил, гьанна бурес хIейрус, амма нуни школалис дугила къараулчи варгес хIейрулри. Ахирра варгира, дила пикрили, ил хIянчиличи лайикьси адам. Ну хъяшахIели, дила унраличиб хIербирути сунела зилантачи (БатIила ГIябдулла, Амирха МяхIяммад) шадив вашухIейчивад, нуни валусири Сулайба МяхIяммад. Валусири сунечил барх ялчнад башути юлдашунани дурутачивлира. «Дебали чебетаахъили сунечи хъарси хIянчи бируси адам сай Сулайба МяхIяммад, — бикIутири илди. — Нуша Грузиялизир дузухIели, бергараг агарли бихIуси цементла вагон суненицун бацIбири». Нуни балуси саби, сецадла къиянси хIянчил буцIарси бархIи цементла вагон бацIбарес. Ил хIянчи шел-урегал адамлира, заманаличиб бамсриихъули, бацIбаресра гьамадси ахIен.
Сулайба МяхIяммадли, хьулухъалри, кьисла устала хIянчира дарес бали. Амма, хI****ас селисрил, сунела дудешлира лерилра гIямру бузахъуси ил хIянчи илис бирес хIейгахъи. Или биалра, бахъ някъличи цугкабикибси, жагаси бардала ар биригу илини! ХIера, илгъуна пергер адам сайри, гIяпабаркь, Сулайба МяхIяммад. Ишдус хIябал дус диркур ил ахиратлизи арякьунхIейчирад, Аллагь чевверхаб сунела бунагьуначивад. Нуйчив ил 4-5 дусла халасири. Ил багьандан, ну иличи дугьаилзухIели, ура отчествора ахъили, «МяхIяммад Сулайбанович» викIусири. Илис дебали гIяхIбилзули буили саби школала директор сунечи илкьяйдали дугьаилзни. Лебкисра, гьари, илис ца мисалра. Нуни буруси гIямрулизиб кабикибси анцIбукь Сулайба МяхIяммадла узикьарла урши, дила ученикли вируси, масхара иргъуси ва бурес балуси МяхIячкъалализив хIерируси БяхIмуд ГIябдуллаевичли набзи бурибси саби.
- Гьачам, Мурад ГIяммаевич, хIерибиухIели хIянчилавад хъули вакIибси набзи урши нушачи гIяхIял вакIили леври викIар. Чи гIяхIял сайрил хьарбаибхIели, уршили дурибти лишанти хIясибли нуни ил, сецад пикривикIулихьар, гIячихъли вагьес хIейубра. Чи бикIусири гIяхIяйс или, уршилизи хьарбиулра. «МяхIяммад Сулайбанович шилизивад больницализи вакIили леври или дудешлизи бура, - иб гIяхIяй», — викIар урши. Ватихьира уршили бурибси больницализи. Лебилра гьуни, чи вирусил набчи вакIибси МяхIяммад Сулайбанович или пикривикIулра, амма гьеч вагьес хIейубра. Палатализи айцIулрагу, Мурад ГIяммаевич, ва чейулра дудешла узикьар Гьанжи Мамма (Сулайба МяхIяммадлис шилизиб имцIали или бикIутири). Набзи хьархIебаили дакIибти дукелцIи дигIяндарили, хьарбиулра илизи, се изули МяхIячкъалала больницализи кайхьунсил, лебал сунечи тухтуртала хIеруди ва дахъал цархIилти зягIиптази хьардиути секIал. Ахирличив, балукъира, масхаралис «МяхIяммад Сулайбанович чи сая?» викIулра. «Ну сайра, — викIар дила дудешла узикьар. — Наб Мурад ГIяммаевич или викIуси сай». «Вархьли викIули сай Мурад ГIяммаевич», — ира. Бурес калунси наб ил сабри.
Дебали гIяхIси адам вири нушала школала къараулчи МяхIяммад Сулайбанович. Илала хабчаб Гъазила ХIявара мурул хIянчила катниличи дебали набчи разирикиб: пенсиялис чеди камси-биалра алапалира гIяхIдухъахъун дургар илдала яшавла шуртIри. Къараулчини лерилра сунечи хъарти хIянчи, нушази гьанхIе¬душахъили, дирутири. Дила хъулибси бардала ар бячунхIели, хIябал бархIи узули, жагаси ар бариб. Унра шимала учительтази балли чебаахъира нуни ил. Нуша цаличи ца разили авал-шнл дус ардякьун. ЧIянкIли цайна…
Урусла халкьла лебси саби «И на старуху бывает проруха» бикIуси бурала. Даргала мезли ил «ХатIахIеркуси адам левси ахIен» ибси саби. Директор ва завхоз гьар бархIи цархIилтичиб гьалаб башути саби школализи. Ца бархIи савли, сягIят верхIел дикилрил хIедикилрил гьанна гьанхIебиркур, набчи кабинетлизи МяхIяммад Сулайбанович айцIули сай. Наб кьалли гьанбикиб школализиб дугели се-биалра бетаурли бургар или. Бетаурси селра агниличи шакикила, хьарбиулра МяхIяммад Сулайбановичлизи, се хIяжатдеш лебли набчи вакIилил. «Дила 13 эсил алапа сен хIелугусири хIуни?» — викIар ил, дамкьурти дяхIра сайра. Дирхаая: ну, буреси хI****ули, хIякизурра. Къараулчини гIурра тикрарбариб: «Авал-шел дус хIечив узукъи, сен цалра дус хIуни наб вецIну хIябра эсил алапа хIегибси?». УркIухъунси нуни къараулчис жаваб бедес хIейрулри. «Сегъуна вецIну хIябра эсил алапа? Учительтас хIябъэсил баз алапа бедили ахIен, ишис вецIну хIябра эсил бедили дигули сай», — пикривикIулри ну. Дуравхъи, азбарлав варгили школала завхоз, хьарбиулра илизи, се сабил вецIну хIябра эсил алапа. Ил гьалав ялчнад вякьунси виънира гIяхIси бетаур: илини бурили, ахирра багьурра се сабрил вецIну хIябра эсил алапа. Чариубли, дила кабинетлизив тIашси къарауйзи викIулра: «ГIяй дила узи, учительтас, вецIну хIябра эсил ахIенну, иш гьанна хIябэсил баз цаибси алапа бедес бирули ахIен. Се викIулри гъари хIу?» «Ну учитель ахIенра! — викIар ил, вявухъи. — Ну жагIял хIянчила хIякьясра. Варга хIед цархIил къараулчи». «Вашахъен! — дикьулра жаняхIлизив тIашси завхозла гъай. — ХIед нуни ишбархIил вецIал къараулчи бургис». «ГьалакмайкIуд, — викIулра ну завхозлизи, — тIашдилзехIе жагIял савли баайчи».
ГIергъила бархIи савли школала азбарлизи айцIуси наб Сулайба МяхIяммад гьалавизур. «Чевверхи, Мурад ГIяммаевич, даг ну хатIаикира. Закаригала гъайличи лехIяхъили, хIела уркIи бамкьахъурра. Дуги Исупла БяхIмудли аргъахъиб набзи, чис бирусил вецIну хIябра эсил алапа. Нунира, ялчнад вашухIели, ил кайсули вираси» (Закариге МяхIяммадла гуяври. ГIемснала бузериличи хассицун хIянчири лерил гIямру илини бузахъусира. БяхIмуд Юсупович МяхIяммадла хьуна узи сайри ва вахъхIи нушала школализив учительли узусири. Нушачибад илдира МяхIяммадлис гьалаб арбякьун. ГIяпабаркьаб чулара).
«Укьян, Мамма, хъули, бархIехъ хIянчила вакIесра хъуммартид. ХатIахIеркуси адам вируси ахIен», — ира нуни ва школализивяхI гьайвиубра.
Свидетельство о публикации №226072401278