Святая крэпасць

Былі ў крэпасці – святая,
Палітая крывёй зямля.
Спагада ў душы вітае,
Гучыць прыгожай нотай «ля».

За кожным крокам – успаміны,
Калісьці бацька працаваў.
Парыў меў добры ён, нястрымны,
Цягнуўся цяжкай працы вал.

За Бугам жа стаялі немцы,
Знявага, здзек ішоў ад іх.
З інакшай мовай чужаземцы,
Сыходзіць боль з радкоў маіх.

Яны смяяліся ўголас,
Што хутка пройдуць праз раку.
Чырвонаармеец нібы колас,
Паразу хутка прадракуць.

Калі ж змаганне пачалося,
Ашаламіць не змог чужак.
Не людзі гэта – падалося…
Героі – не зламаць ніяк.

Былі ў крэпасці над Бугам…
Зямля, палітая крывёй.
Цягнуліся там думкі цугам –
Героі вы зямлі маёй.


Рецензии
Вечная память героям.
Низкий им поклон до земли.
Спасибо, Татьяна за память. Замечательные стихи.
С уважением,

Галина Поливанова   26.07.2026 20:44     Заявить о нарушении
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.