Ananas

‎W XVIII weke ananas byl ne stoľko exoticzeskim fruktom, skoľko absoliutnym simwolom statusa, edakim "Rolls-Roisom" w mire jedy. Odin plod w Angliy mog stoyť do 80 funtow - na eti deńgi mozhno kupiť karetu s loszaďmi. Nasza imperatrića Jekaterina II szyk liubila, no k delu podchodila s nemećkoi pedanticznostju. Poka wsia Jewropa zakupala koloniáľnye towary, drozha nad kazhdym zamorskim plodom, russkaja imperatrića reszyla: "А kakogo, sobstwenno, leszego my wozim eti koliuczije szyszki iz-za okeana, jesli mozhem wyrasziwať ich sami?" Technologiy togo wremeni - eto woobszie otdeľný wid iskusstwa. Cztoby tropiczeskii frukt ne sdoch ot odnogo wida russkoi zimy, stroyliś gigantskije oranzherey (kamennye teplicy). Sistema otoplenija tam byla pokrucze, czem w sowremennych umnych domach: wnutri sten prokladywali dymohody ot mosznych peczei, kotorye topili kruglosutoczno. Dlia sozdanija nuzhnoi wlazhnosti i temperatury ispoľzowali "parowye poduszki" iz konskogo nawoza i prelych listjew - ammiák i teplo delali swojo delo, i ananasy rosli kak na drozhzhach. K konću prawlenija Jekateriny w oranzherejach Ćarskogo Sela, Gatcziny i usaďbach weľmozh wrode grafa Szeremetewa wyrasziwali do 3000 plodow w god. Doszlo do togo, czto Rossija naczala... exportirowať ananasy w Jewropu. Priczom russkije ananasy sczitaliś kaczestwenneje i slaszie tech, czto wezli morem iz West-Indiy, potomu czto oni dozrewali "na kuste", a ne w triume korablia. A znajete, kak naszy predki upotrebliali etot elitný produkt? Jesli wy dumali o szampanskom i desertach, to wy sliszkom horoszo o nich dumajete. Russkaja dusza - ona zhe bez granić: jesli produkta mnogo, jego nado zakwasiť! Ananasy rubili w kroszewo, zasypali solju w dubowye boczki i kwasili toczno tak zhe, kak obycznuju kapustu. A potom iz kwaszenych ananasow warili kislye szi. Predstawte sebe takoi gastronomiczeskii siurr: sidit kakoi-nibuď borodatý bojarin (nu, ili britý petrowskii wykormysz), za oknom meteľ wojet, a on naworacziwajet goriaczije szi iz kwaszenogo ananasa, zakusywaja ich rzhanym chlebom. Inostrannye posly, widia eto, wpadali w kognitiwný dissonans i pisali domoi, czto russkije - eto liudi, kotorye priruczili samo solnce, no ispoľzujut jego, cztoby soliť ananasy. Jekaterina II fakticzeski dokazala, czto jesli u tebia jesť neograniczenný czeloweczeskii resurs (krepostnye, kotorye kruglosutoczno podkidywajut drowa w peczi) i zhelanije utereť nos prosweszionnomu Zapadu, to dazhe russkije zimy mogut zaćwesti tropiczeskimi ćwetami. Eto bylo ideaľnoje "importozameszienije": my ne prosto skopirowali zapadnuju roskosz, my jejo perewarili, posolili i podali k obedu w wide supa.
‎
‎
‎ 

Андрей Браев-Разневский Абр   27.07.2026 18:52   •   Заявить о нарушении